ezybzy.info every little thing ! can say

ทัก…ทายกันไปตามประสา ยกมือไหว้ขึ้นหน้าเราเกิดมาล่ะเป็นคนไทย
สิน…ทรัพย์รับเป็นน้ำใจ บอกว่าไม่เป็นไรเราน่ะคนกันเอง
ชิน…ชาไปกับความทุกข์ ถูกหมัดอัดกระแทกเหมือนตุ๊กตาล้มลุก
วัฒ…นธรรมใหม่ จัดให้เป็นระเบียบเหมือนกับรัตนตรัย

ทัก…ท้วง คงไม่อยากฟัง เพราะเสียงนกเสียงกาเสียงไก่จะทำให้ชาติพัง
สิน…เชื่อ ปล่อยมันเข้าไป ถ้าไม่อยู่ในระบบก็คงไม่ทำให้ชาติบรรลัย
ชิน…หน้า เก่ากันคร่ำคร่า เลยเปิดการค้าเสรีใช้โอกาสให้คุ้มค่า
วัด…กัน วัดที่ดัชนี ว่ากันแต่ประชานิยมของคนจนต้องเลือกคุณอยู่ดี

กลับจากรับน้อง คิดถึงเพลงเก่าๆ เพลงนี้ รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ว่า “ไม่บังเอิญ”

“หากบังเอิญสายตาเธอ จะผ่านมาที่ฉัน
แหละเธอนั้นบังเอิญจะสนใจ
หากบางทีหัวใจเธอเจอสิ่งที่ซ่อนไว้
ก็คงเพราะว่าใจเราตรงกัน

แต่มันคงไม่มีทางเป็นอย่างที่คิดไว้
แหละเราไม่มีทางจะรักกัน
แหละไม่มีเรื่องบังเอิญจะเกิดขึ้นทั้งนั้น
เพราะฉันคิดฝันไปคนเดียว

อยู่กับความเหงา
กอดกับความฝัน
อยู่กับความหวังที่มันยังไม่หายไป
อยู่กับความรักที่มันบังเอิญ ไม่เป็นใจ
เพราะไม่มีทางจะมีเธอ

ก็คงเป็นเพราะความจริง มันต่างจากที่ฝัน
แหละเธอนั้นไม่เคยจะสนใจ
แต่บังเอิญฉันยืนยันจะเก็บความฝันไว้
เก็บมันไว้ให้เธอเพียงคนเดียว

อยู่กับความเหงา
กอดกับความฝัน
อยู่กับความหวังที่มันยังไม่หายไป
อยู่กับความรักที่มันบังเอิญ ไม่เป็นใจ
เพราะไม่มีทางจะมีเธอ

มีเพียงความเหงา มีเพียงความ ฝัน
เพียงเธอเท่านั้นที่มันยังขาดหายไป
ก็มีความรัก แต่เธอบังเอิญ ไม่มีใจ
ฉันไม่มีทางจะมีเธอ

ก็ฝันว่าซักวันจะมี เธอ”

ไม่เกี่ยวกับการไปรับน้องนะ แต่เกี่ยวกับอารมณ์เหงาๆ กรุ่นๆ ที่หลงเหลืออยู่

ช่วงนี้หยิบเพลงเก่าๆ มาฟัง คราวนี้ได้เพลงอีสานคลาสสิคของโมเดิร์นด็อก ในอัลบั้ม Love me love my life

ชื่อเพลงอีสาน แต่เนื้อเพลงไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดกับคนอีสานทั้งสิ้น แต่เท่าที่เคยได้รับฟังการสัมภาษณ์เกี่ยวกับเพลงนี้ จะเป็นเชิงการเปรียบเทียบความแห้งแล้ง ความร้อนของภาคอีสาน กับความรัก? (โห คิดได้เนอะ)

“เนิ่นนาน เหมือนทุกคราว ฉันปวดร้าว ลึกลงไป
เมื่อสิ่งเหล่านั้น ได้เพียงเท่านี้ ฉันรู้ดี ใช่มั้ย
สมควร…เข้าใจ

ลำพัง และวนไป รู้ทุกอย่าง แก่ใจ
ว่าสิ่งเหล่านั้น ได้เพียงเท่านี้
สุดท้ายที่มี จะเป็นอย่างไร
สมควร…เข้าใจ

ฉัน...คง...ต้อง...ยอม...รับ

ถูกหมดแล้วทุกอย่าง ถูกหมดทุกอย่าง
ถูกหมดแล้วทุกอย่าง ถูกหมดทุกอย่าง
ถูกหมดแล้วทุกอย่าง ถูกหมดทุกอย่าง
ถูกหมดแล้วทุกอย่าง ถูกหมดทุกอย่าง
ถูกหมดแล้วทุกอย่าง ถูกหมดทุกอย่าง
ถูกหมดแล้วทุกอย่าง ถูกหมดทุกอย่าง
แล้ว …”

แต่ถ้าลองคิดให้ดีกับเรื่องรอบๆ ตัวในปัจจุบันนี้ มันก็ “คลาสสิค” จริงๆ ไม่เคยจะเปลี่ยน

ช่วงนี้ iPod ชอบ Shuffle เพลงนี้ขึ้นมา

“ขอร้องเพลงของวันพรุ่งนี้ ร้องด้วยความรักที่ฉันมี แม้วันนี้ที่ต้องเจอ จะร้ายหรือดี
เสียงดนตรีที่อยู่ข้างใน คือซิมโฟนีแห่งหัวใจ หลับตาก็ได้ยิน ได้ยินใช่ไหม

จะร้อง วันนี้..
เพลงของ พรุ่งนี้..

ให้ความเศร้าวันนี้ได้ผ่านไป ให้คืนวันฝันร้ายได้จบลง เมโลดี้ปลอบใจให้มั่นคงไว้
เป็นบทเพลงความหวังที่สดใส และมันคือความหมายของการเริ่มต้นใหม่ บทเพลงแห่งพรุ่งนี้

ขอร้องเพลงของวันพรุ่งนี้ โน้ตทุกตัวที่ใจฉันมี มันโบยบินไกลออกไป ใต้ฟ้าเสรี
ไม่มีผู้คนที่เสียใจ ไม่มีผู้ใดต้องร้องไห้ เราจะร้องเพลงด้วยกัน ด้วยกันใช่ไหม

แล้วความเศร้าวันนี้จะผ่านไป และคืนวันฝันร้ายจะจบลง เมโลดี้ปลอบใจให้มั่นคงไว้
เป็นบทเพลงความหวังที่สดใส และมันคือความหมายของการเริ่มต้นใหม่ บทเพลงแห่งพรุ่งนี้”

ชีวิตต้องเดินต่อไปซินะ ขอให้ใครซักคนได้ยิน (อะไรในใจฉันไหม) จากเพื่อนเก่า