Society

Private pub แถวๆ ที่พัก

แถวที่พัก มี Pub อยู่แห่งหนึ่ง สภาพภายนอกเหมือน Pub เจ๊งคือ เฮ้ย มันเปิดบริการวันไหนวะ มาสามทุ่ม ห้าทุ่ม ก็ไม่เห็นมันจะเปิดเลย

เสร็จแล้วพอวันพุธหรือวันเสาร์นี่แหละ นึกว่าเกิดปรากฏการณ์ผีสั่งหนัง เฮ้ยคนมาจากไหนเยอะแยะเลย พอเปิดไฟ มีคนใน Pub แล้วนึกถึงที่เที่ยวในกรุงเทพเลย

ผมก็ไม่ได้เป็นนักเที่ยวอะไร แต่จากการเลียบๆ เคียงๆ (เพราะต้องเดินผ่านทุกวัน) มันคือโกดังเก่าที่ทำการตกแต่งด้านในให้เหมือน Pub นี่แหละ แต่ผมก็ยังไม่ค่อยแน่ใจวิธีดำเนินธุรกิจของเขาเท่าไร แต่เข้าใจว่าคงเป็นการขอเช่าสถานที่เพื่อจัดปาร์ตี้มากกว่า ส่วนเรื่องค่าเช่าวัสดุอุปกรณ์ภายใน ถ้าเกิดความเสียหายจากความเมา หรือความจำเสื่อมนึกไม่ออกว่าเป็นลูกใคร ไม่รู้ว่าคิดอย่างไร แล้วเมื่อเสร็จงานใครจะเป็นคนจัดการทำความสะอาดในส่วนนี้

มีที่ดีๆ ในกรุงเทพก็น่าทำเหมือนกันนะ ลงทุนก้อนเดียว ไม่ต้อง Maintenance มาก แค่ต้องหาทางสร้างชื่อขึ้นมาให้ได้ ผมว่ากำลังซื้อของกลุ่มนักเที่ยวนี่ก็สูงใช่เล่นนะ

เออแต่แอบสงสัยนิดหนึ่งว่า ถ้าเกิดเจอพวกเล่นยาแล้วตำรวจมา เจ้าของสถานที่จะซวยด้วยไหม?

การจัดการกับ Community Forum หลายๆ วิธี

เมื่อวันพฤหัสบดี ได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิดกับพี่ FunkyDog ในประเด็นการจัดการ คำถามที่ถามโคตรบ่อย/คำถามที่ไม่น่าถาม ของผู้ใช้งานกระดานสนทนาสาธารณะแห่งหนึ่ง

ปัญหาที่กระดานสนทนาแห่งนี้พบคือ จะมีช่วงเวลาหนึ่งที่เรา (ผู้เล่นที่อยู่มาก่อน ระยะเวลาหนึ่งจนพอจะทราบว่าอะไรเป็นอะไร) พบว่าคำถามที่ปรากฏในนั้น ไม่ชวนให้เราเข้าไปตอบเลย เพราะเป็นคำถามที่ซ้ำซาก/Nonsense (ชนิดที่คนถามเองตอบคำถามเองโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ยังจะถาม) ซึ่งคำถามพวกนี้ส่วนใหญ่เกิดจากผุ้มาใหม่ (แต่เราก็ไม่ได้คิดว่าพวกท่านต้องมีความรู้มีประสบการณ์ในระดับเดียวกับเรานะ เพราะมันเป็นไปไม่ได้)

กระดานสนทนาในเว็บไซต์แห่งนั้นมีความพยายามจะจัดหมวดหมู่เนื้อหาในเว็บไซต์ มีความพยายามรวบรวมคำถามที่ถูกถามบ่อย ทำสรุปแล้วก็มีลิงก์ให้เข้าไปเปิดอ่านดูได้ (แต่วิธีใช้งานดูยากไปนิดนึง) แต่จนแล้วจนรอด ด้วยนิสัยของมนุษย์ทั่วๆ ไปที่ไม่ค่อยยอมจะเรียนรู้อะไรเท่าไร แม้แต่กฎระเบียบ จึงทำให้เกิดปัญหาดังกล่าว

จริงๆ นอกจากปัญหาสมาชิกไม่อยู่กับร่องกับรอย ปัญหาหนักอกอีกข้อที่เป็นอุปสรรคในการจัดระเบียบเนื้อหาในกระดานสนทนาก็คือ การสะกดคำครับ จนบัดนี้คำหลายๆ คำก็ยังไม่มีข้อสรุปว่าจะพิมพ์กันอย่างไร จะ msoffice, Microsoft Office, หรือบางคนใช้คำว่าเล็กนุ่มสำนักงาน ฯลฯ นอกจากการเลือกคำแล้ว ก็ยังมีการสะกดคำผิดโดยไม่ตั้งใจเห็นได้บ่อย เช่น Ofice, Ofifice, Offise, ฯลฯ

วิธีหนึ่งที่ผมเสนอความคิดคือ เราน่าจะทำกระดานสนทนา ที่มี Tag ให้ใส่อธิบายเรื่องของหัวข้อที่สนทนา แต่พี่ FunkyDog ก็ได้ให้ข้อคิดที่น่าสนใจว่า มันคงไม่มีคนใช้หรอก กับแค่เรื่องที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ตามล้างตามเช็ดกันไม่ไหวแล้ว

จริงๆ ก็มีตัวอย่างกระดานสนทนาที่มีแขกร้อยพ่อพันแม่ที่น่าจะประสบปัญหาในลักษณะเดียวกันมานำเสนอครับ (อันนี้ไม่ได้อยู่ในบทสนทนา) เว็บนี้เป็นเว็บแหล่งรวมของผิดกฎหมาย (คงไม่ขอเอ่ยชื่อ Link) เคยถูกปิดไปช่วงหนึ่ง จนมีการแตกย่อยไปเปิดอีกเว็บไซต์หนึ่ง แต่แล้วทีมงานเดิมก็ได้รวมตัวกลับมาเปิดเว็บไซต์ชื่อเดิมใหม่อีกครั้ง
สิ่งที่เว็บไซต์แห่งนี้จัดการกับปัญหาในกระดานสนทนาคือ ให้ผู้ดูแล (ซึ่งมีพอสมควร) ช่วยกันจัดการเนื้อหา เช่นการเปลี่ยนชื่อหัวข้อสนทนาให้มีความเหมาะสม คอยไล่แก้คำผิดให้ รวมถึงคอยไล่เก็บซากหัวข้อสนทนาที่ใช้งานไม่ได้แล้ว (ประโยคนี้อ่านแล้วอาจจะงงนิดหน่อย)

ผลที่ได้คือ จะหาอะไรก็หาเจอครับ แต่ปัญหาที่จะเกิดขึ้นเมื่อนำกลับมาใช้กับกระดานสนทนาที่อยู่ในบทสนทนาคือ ทีมงานผู้ดูแลเว็บแต่ละท่านไม่ได้มีเวลาว่างมาไล่เก็บไล่จัดการหัวข้อสนทนาในเว็บ ด้วยตำแหน่งหน้าที่การงานหลายๆ อย่าง คงแตกต่างจากเว็บไซต์ที่ผมกล่าวถึง ซึ่งเหมือนว่าทีมงานจะเป็นนานาชาติ (มันเป็นเว็บนานาชาติ ที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก)

ทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย ถ้าปราศจากความร่วมมือร่วมใจระหว่างผู้ใช้งาน ทั้งระดับผู้ควบคุมเว็บไซต์ และผู้ใช้งานทั่วๆ ไป ที่จะช่วยกันทำให้สังคมมันเป็นระเบียบ

Water Festival in Bangkok

It's April 14. This period in Thailand is an original new year period (April 13 to April 15). Actually it is not a water festival but surrounding is so hot so we use water to chill out. A lot of water activities here like shower Bhuddha image, shower our parent, and the famous one, shower together (with some kinds of water weapon, powder, ice, etc.).

Yesterday, I walked to Khao Sarn road. It is near my home since I am living near Banglumphu. I picked up my iPhone (sealed in medicine zip pack) and took photos. Actually it is my merit to go there every year to eat ice cream. (I always go there to eat Swensen.) Through out the way, there were a lot of water wars but not so many like many previous year. It may cause by a powder forbidden around Khao Sarn road area, water carrier vehicles forbidden or any other reasons. I still found those kinds of thing near my home. (Bless of Thai law.)

Even though a lot of restriction there, we still have fun. See pics.

รถบรรทุกน้ำห้ามเข้า

กินซะให้เข็ด Something Sweet

วันศุกร์ที่ผ่านมา หลังจากการไปอบรมที่อาคารแท่งสูงๆ แห่งหนึ่งแถวถนนวิทยุ ผมได้ชักชวนรุ่นน้องและพี่ที่ทำงานที่ไปอบรมด้วยกัน ลองไปหาขนมกินกัน ตอนนั้นนึกถึงร้าน Something Sweet เพราะวางแผนว่าจะหาโอกาสไปกินช่วงวันเลือกตั้งพอดี (จริงๆ มีเพื่อนสมัยที่ฝึกงานแนะนำมา)

ตอนแรกที่ไปก็ขับรถหลงๆ กันนิดหน่อย ออกจากถนนวิทยุมุ่งตรงเข้าสู่สาทร ตอนแรกจำไม่ได้ว่าร้านอยู่ซอยไหน นึกแผนที่ได้ลางๆ ว่า เข้าไปเจอเจอตัว T แล้วซอยหนึ่งในตัว T จะออกข้างธนาคารกรุงเทพได้ น้องที่ไปด้วยก็ช่วยกดหารายละเอียดของร้านให้ แต่บังเอิญว่าโทรศัพท์มือถือของเธอเป็นแค่ WAP เลยเปิดเว็บ sanook ไม่ขึ้นแผนที่ร้าน

ร้านนี้อยู่ในซอยสาทร 8 รอบแรกเราก็ขับเลยไป (เพราะจำชื่อร้านไม่ได้) เลยทำให้เสียเวลาไปวนรถบนสีลมอยู่เกือบสิบนาที เข้ามาใหม่เจอร้าน หาที่จอดรถไม่ได้เลยต้องเลยไปหาที่จอดรถอีกซอยหนึ่ง ซึ่งก็บังเอิญมีที่จอดพอดี ระหว่างทางเดินกลับมายังร้านก็พบร้านขายไอศกรีมเล็กๆ (เข้าใจว่าทำขายส่งมากกว่า แต่เปิดหน้าร้านไว้นิดหน่อย พนักงานในร้านดูแล้วไม่น่าเชื่อว่าจะทำไอศกรีม)

พอเดินไปถึง Something Sweet ก็สั่งเค้กมา 5 รายการ จำไม่ได้ว่าสั่งอะไรบ้าง แต่การกินของพวกเราเหมือนคนอดอยาก (ซัดฮวกอย่างรวดเร็วจนหมด) มีคำวิจารณ์จากน้องคนหนึ่งว่า เนื้อเค้กแต่ละชนิดไม่เหมือนกัน เนื้อเค้กของผมดีกว่าของที่น้องคนนั้นกิน (จริงๆ ก็ไม่ได้สังเกตหรอก ลองชิมดู ผมก็ไม่ได้คิดมากว่าเนื้อหยาบเนื้อละเอียด แค่กินอร่อยก็พอ) น้องคนเดิมมีคำวิจารณ์เพิ่มเติมว่า “เจ้าของร้านหล่อว่ะ” (ไม่แน่ใจว่าเป็นเจ้าของร้านหรือไม่ แต่เขายืนอยู่ตรงเครื่องคิดเงินพอดี)

บรรยากาศร้านโดยรวมเป็นร้านที่เหมาะสำหรับการนั่งหย่อนได้เป็นวันๆ มีเก้าอี้นั่งนอกร้าน ในร้านมีโซฟาอยู่ด้านหน้า และมีที่นั่งให้นั่งได้พอสมควร (น่าจะรับลูกค้าได้ถึง 15-20 คน) กลุ่มลูกค้าเป็นนักเรียน (ไม่น่าเชื่อว่าเป็นเด็กกรุงเทพคริสเตียน!) นักศึกษามหาวิทยาลัย (เจอทั้งธรรมศาสตร์, เอแบค) และกลุ่มคนทำงาน (มีคุณอาที่เหมือนออกติสๆ นั่งคุยกันอยู่นอกร้าน)

ราคาเค้กจัดว่าไม่แพง ถ้าเทียบกับร้านที่มีบรรยากาศและจุดประสงค์ของร้านในลักษณะเดียวกัน

ถ้ามีโอกาสน่าจะเวลาไปกินอีก เพราะมีเค้กหลายๆ อย่างที่อยากลอง แต่ไปคนเดียวจะดีเหรอเนี่ย??? (ชักเปลี่ยวขึ้นเรื่อยๆ)

ซาก

Syndicate content